|

|
| Topraktan
Numune Alma |
Amaç;
o Toprakların hava ya da su kirleticileri için hem kaynak hem de
alıcı/depolama ortam olarak faaliyet gösterdiği kapsamı belirlemek;
o Seçilen kirleticiler tarafından toprağın kirletilmesinden dolayı
insan sağlığına veya çevreye gelebilecek riski belirlemek;
o Geçmiş seviyeler ile karşılaştırıldığı zaman belirtilmiş
olan kirleticilerin varlığı ve konsantrasyonunu belirlelemek;
o Kirleticilerin konsantrasyonunu ve bunların mekansal ve zamansal
dağılımını belirlemek;
o Kontrol ve bertaraf faaliyetlerinin verimini ölçmek;
o Toprak taşınım ve depolanma modellerinin geçerliliği ve
kullanımı için ölçümleri elde etmek;
o Spesifik toprak kirleticilerinden dolayı flora ve faunada meydana
gelebilecek potansiyel riski belirlemek, kirletici kaynaklarının, taşınım
mekanizmalarının ya da rotalarının ve potansiyel alıcıları tanımlamak, araştırma
teknolojisi transferi ya da çevresel model geliştirme çalışmasına katkıda bulunmak;
o Çevresel kanunların şartlarını ve planlarını karşılamak;
Toprak, havanın etkisi ile değişmiş olan kayalar ve sert kaylar üzerine serilmiş
olan kayıp maddelerin yerine yerleşmemiş örtü ağırlığını ( yüzey ve alt
yüzey) içermektedir. Toprak bileşeni, doğal olarak oluşan 2mm ya da daha az
parçacık büyüklüğündeki organik maddeler ve tüm mineraller olarak tanımlanabilir.
Bu büyüklük, toprak (örneğin; kum, alüvyon, çamur ve kil) ile çakıl arasındaki
farkı ayırt etmek amacıyla normal olarak kullanılan büyüklüktür. Ek olarak,
2mm’lik bir büyüklük genel olarak analitik laboratuvar oyapabilirliği ile uyumludur.
Organik maddenin çoğu genellikle toprakta bulunmaktadır ve toprağın bütünleşik bir
parçası olarak dikkate alınmalıdır.
Toprak olmayan kısım da (örneğin, otomaobil dinkleme makinası ağaç talaşları,
çeşitli absorbentler ve 2mm’den daha büyük mineral/organik materyal) aynı zamanda
numune alma çalışması sırasında dikkate alınmalıdır. Bu bileşen,
ilişkilendirilmiş topraktan daha fazla miktarda kirlilikleri içerebilir. Bunun
gerçekleştiği alanlarda kirlenme seviyelerinin sadece toprak kısmında rapor edilmesi
son olarak uygun ve doğru olmayan bir karar verilmesine sebep olacaktır. Karar
vericilerin, toprak olmayan bileşenlerden elde edilen verilerin saklanmasında ve
kullanılmasında normal olarak bir takım problemler ile karşılaşabileceğinin
farkında olmaları gerekmektedir. Örneğin, içinde analitik süreçlerin
geçerliliğinin denetlendiği büyüklük ve hacim gerekliliklerini karşılamayan analiz
materyallerinden elde edilen verilerin geçerliliği ile ilgili olarak sorular ortaya
çıkmaktadır.
Aynı zamanda, analitik sonuçların geçerliliğinin denetlenmesi ve kanıtlanması
amacı ile standart referans ve denetim materyalleri mevcut değildir. Şu anki önerilen
prosedürler, toplanan her bir numune için toprak olmayan materyalin tip ve hacmini
tanımlamak ve kaydetmek amacıyla gerçekleştirilmektedir. Toprak olmayan bu numunelerin
minimum %10’u analizler için analize verilmelidir. Düzenli ve düzgün veri
değerlendirme ve bu sonuçlardan sonra yapılan sonuç yorumları bir toprak numune alma
programının başarısı için çok önemlidir. |
|
|